BİR YILIMIZ BOŞA GİTTİ 

Sahi!

Tam tamına bir yılımızı yedi bu Corona denilen illet…

Sosyal hayat yön değiştirdi...

Ekonomik hayat felç oldu…

Bilinen ve görünen etkileri bir yana; psikolojimizi de allak-bullak etti…

Diyanet İşleri Başkanı açıkladı dün ve dedi ki:

-Teravih namazları bu yıl da evlerde kılınacak!

Dönüp bakıyoruz, son bir yıla; demek ki salgınla mücadelede bir arpa boyu yol alamamışız…

Tamam; aşılama çalışmaları başladı ve aşılama istatistikleri de olumlu düzeyde; ama gelin görün ki, yine kapanıyoruz, yine kısıtlamalarla karşı karşıya kalıyoruz…

Bu cümleyi kurduk, çünkü neticeye bakıyoruz…

Dün itibariyle eğitimde de kısmi olarak uzaktan eğitim kararını biz almadık mı?

Evet, öyle…

Zira salgınla mücadelede maalesef sınıfta kaldık…

İğneyi kendimize, çuvaldızı başkasına batıralım!

Eğri oturup, doğruyu konuşalım!

Aradan bir yıl geçmiş olmasına rağmen biz halen daha bir yıl önceki durum ve atmosferi yaşıyorsak; kimse kusura bakmasın ama hatayı kendimizde aramalıyız…

Allah, Rahmandır, Rahiym’dir…

Ve Allah, kuluna asla zulmetmeyendir…

Hal böyle olunca bu illet yüzünden karşı karşıya kaldığımız zulüm, dolayısıyla bizim kendi kendimize yapıp ettiklerimiz yüzündendir…

Uymadık!

Kurallara uymadık, tedbirlere sarılmadık, üzerimize düşen sorumlulukları yerine getirmedik!

Evde kalacaktık, kalmadık!

Maske takacaktık, takmadık!

Sosyal mesafeydi, temas ortamıydı falan derken, her birini birbiriyle karman çorman ettik…

Kutlamalar yaptık!

Düğünlerle coştuk!

Cenazelerde ağlaştık!

Ve daha neler, neler…

Şimdi!

Olana bitene bir bakın da, cevabı siz verin lütfen!

Bizi bu hale Corona mı getirdi yoksa biz bu hale kendimiz mi geldik?