Ayçiçeği üreticisi perişan!

Ortada bir çelişki var! 
Bir yandan sulama tesisleri, kanallar, barajlar, göletler yapılıyor; tarımsal üretim gelişsin, çeşitlensin ve büyüsün isteniyor… 
Sonra da yerli üreticinin mahsulünün elinde kalması pahasına ithalata girişiliyor!
Erzurum’da son örnek ayçiçeği mesela… 
Üreticilerden bizzat dinledik… 
Erzurum’da sulama imkanlarının artmasını fırsat bilen üreticiler ayçiçeğine yönelmişler… 
Öyle ki, Erzurum’da üretilen ayçiçeği Türkiye’deki tüketimin yüzde 11’lik bölümünü karşılar duruma gelmiş… 
Sonra her nasıl olmuşsa Çin çekirdeği çıkmış ortaya ve Türkiye’de ayçiçeği ithalatı tavan yapmış… 
Hal böyle olunca yerli üreticinnin mahsulü de elinde kalmış, fiyatı düştükçe düşmüş… 
Bir de konu tam olarak nasıldır bilmiyoruz ama kooperatifle ilgili sorunlar da olmuş, ürün satılmış parası mı alınamamış, ödeme mi yapılamamış, orası da ayrı bir muamma… 
Sözü uzatmayalım!
Erzurum’daki ayçiçeği üreticisi perişan halde!
Malı elinde kalmış bir yandan!
Borçlanmış, harçlanmış, adam çalıştırmış, mazot harcamış, emeği ziyan olup kalmış öylece… 
Bu ayçiçeğini kim ya da kimler alıyor, nasıl ve hangi şartlarda alıyor, orası bize karanlık…
Ama bilinen bir gerçek var ki, Erzurum çiftçisi tükeniyor, ayçiçeği üreticisi sefil oluyor!
Konunun genel anlamda safahati bu şekilde, ancak öyle zannediyoruz ki bu konunun başta AK Parti Erzurum İl Başkanı İbrahim Küçükoğlu olmak üzere Erzurum siyasetinin ilgisine ve sahipliğine ihtiyacı var… 
Yazıktır!
Günahtır!
Üreticiye sahip çıkmak, memleketin emeğini ve toprağın bereketini ziyan etmemek gerekir… 
Şu konuya bir eğilelim lütfen!
Sorun neyse, neredeyse çözülmesi için lazım geleni yapalım!
Ne dersiniz, hoş olmaz mı? 
Böyle bir girişim çizmesindeki çamurun bile henüz daha kurumadığı üreticinin yarasına merhem olmaz mı? 
Olur tabi… 
Hem de aliyyül ala olur!