Turizm oldukça hareketli ve dinamik bir süreç… Bu yüzden ekonomik açıdan da oldukça büyük bir paya sahip…
Öyle ki, elde ettiği turizm gelirleriyle ayakta duran birçok destinasyon var…
Erzurum da turizm şehri, öyle değil mi?
Kış var, kar var, kayak var…
Kış sporları var ve hatta buna yönelik altyapı var, tesislerimiz var…
Doğa turizmi var, kültür turizmi var, inanç turizmi var, termal turizmi var, var oğlu var yani…
Peki, bunca varın bize ne faydası var?
İşte orası tartışılır…
Turizm sadece turistlerin bir şehri gelip gezip görmesi değil ki!
Turizm konaklama demek, alışveriş demek, harcama demek, ihtiyaç demek, hareket demek, canlılık demek…
Ama bizde bu saydıklarımızdan sadece gelmek ve geri dönmek var!
Dünyanın en uzun pistlerine sahibiz, en kaliteli kara sahibiz, bundan neredeyse kimsenin haber yok!
Turist Erzurum’a geliyor, memlekete bir faydası yok!
Turist ne ister?
Turist neye ihtiyaç duyar?
Turisti ne cezbeder?
Turist ne arar, neyi görmek ister?
Mesela bunları hiç merak eden yok!
Buna yönelik bir girişim, atılım ya da düşüncesi olan da yok!
Bir Palandöken’imiz var, bir de yapan kar…
İkisi de Allah vergisi nimet…
Ama biz nimetin başında açlıktan ve susuzluktan biçareyiz…
Bu nimetler başka şehirlerde olsa, vallahi canlarını dişlerine takıp bir turizm markasına dönüşür, başarı üstüne başarı hikayeleri yazarlardı…
Ama bizde tam tersi!
Biz Palandöken’e bakıyoruz, Palandöken bize…
Erzurum’un doğal ve kültürel güzellikleri bize bakıyor, biz onlara…
Termal bize bakıyor, biz termale…
İyi de…
Turizm böyle bir şey değil ki!
Hele bakışmak hiç değil!
Şimdi anladınız mı birbirimize baka baka neden karardığımızı?